Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook Magazine voor Informatie en Fantasie
13-11-2018

Home Hij van haar Eddie de Mepper Wiekie Grasprikken Strip Links Archief Contact

Van de redactie

Gelezen: Mensen gaan de brug pas over wanneer ze verlangen naar de overkant
('t Haasje)

Advertenties


TIEN MINUTEN ROOKTIJD

Als het aan de fanatici ligt kan ik straks ook niet meer in mijn achtertuintje een peuk opsteken. Nu het nog kan, heb ik dat vandaag ook met volle teugen gedaan.
Dit met de gedachte hoe ik de hele wereld aan het vervuilen ben met wat sigaretten-rook en de schatkist onevenredig vul met vette accijnzen, maar vooral mezelf pak.

Niets is minder waar dacht ik, maar toen ik tijdens dat heerlijke zonnetje naar een strakblauwe hemel keek, leek al mijn hoop op een schoner milieu toch wel in rook op te gaan. Nu woon ik toch tientallen kilometers van een vliegveld af, maar binnen die 10 minuten rooktijd zag ik de strakblauwe hemel veranderen in een bijna bewolkt gebied dat werd veroorzaakt door tientallen vliegtuigen die in die luttele tijd tonnen gassen de hemel in stootten. Sommige rookwolken zakten uit tot een muur van honderden meters en een spoor van wellicht duizenden kilometers achterlatend. Eentje is niet zo erg dacht ik nog, maar de hoeveelheid toestellen die anno 2015 boven je hoofd vliegen maken tezamen een roetwolk van immense afmetingen. Dus maar even een paar fotootjes gemaakt, omdat Sammy niet zo vaak omhoog kijkt.


En die troep wordt dus ongestraft op mijn (kale) hoofdje uitgeworpen en op al mijn tuintafeltjes die zwart van het roet worden. Ondertussen wil de anti-rook maffia mijn lolletje in mijn eigen tuintje verbieden, sterker, zelfs in je eigen huis. Gekker kan het niet worden. Uit coulance en medeleven zijn we allemaal al als paria's de straat opgestuurd, ook bij -20 Celsius. Uit berekeningen blijkt dat een retourtje Berlijn per trein de minste CO2 uitstoot veroorzaakt. De bus staat op de tweede plaats. Reizen met de auto (2 personen) veroorzaakt in dit voorbeeld 4 keer zoveel CO2 uitstoot als reizen met de trein. Als de auto met 2 inzittenden een caravan trekt is dat bijna 7 keer zoveel. Het vliegtuig veroorzaakt de meeste CO2 uitstoot per persoon.

Bijna 380 kilo CO2!

Vergeet vliegangst, zo schrijft men. Wie echt bang wil zijn, kan zich beter richten op de gassen die uit de vliegende machine komen zetten. Dat blijkt uit onderzoek. De afgelopen jaren kostten crashes jaarlijks aan duizend mensen het leven, terwijl de uitstoot van vliegtuigen jaarlijks wereldwijd tienduizend slachtoffers eist. De emissies van vliegtuigen worden bovendien op dit moment niet door wetten of regels ingeperkt, maar de rokers worden achterna gejaagd met accijnzen en boetes. Zie ook dit artikel.

Zelfs de autofabrikanten hebben er een potje van gemaakt.

1 Oktober begint de actie Stoptober, wellicht voor menig roker een oplossing, voor de resterende "diehards" moet men maar denken dat die vanzelf uitsterven, zonder of met rook. Gun ze dat laatste ritje. Dan kunnen de organisaties die de rokers het leven zo zuur maken zich daarna richten op de rookveroorzakers, maar of ze dat zullen doen?

Eddie de Mepper
(30-09-2015)

Arme Schapen



Het is verdacht stil in bijna alle nederlandse gemeenten. Gisteren hoorde ik dat de wethouders in Leiderdorp niet meer in slaap konden komen van alle zorgen die de nieuwe WMO en Zorg met zich meebrengen. Nog een kleine 2 maanden hebben zij te gaan om alle maatschappelijke zorgen, de gehandicapten, de zwervers en andere daklozen, de bejaarden en last but not least de Jeugdzorg te bestieren. Ook alle kennis daaromtrent moeten zij tot zich nemen en leiding geven aan specialismen waarvan zij nog nooit hadden gedroomd. Neem de Jeugdzorg die al jaren in de schijnwerpers staat vanwege de ongelooflijke onbekwaamheid. Een instituut van formaat zou je zeggen met honderden hoog-opgeleide specialisten en toch steek na steek liet vallen. Waar de kinderen van toen, nu als volwassenen met grote trauma’s rondlopen. Een instituut die dagelijks kinderen uit de huizen trok omdat zij beweerde dat het vadertje-moedertje spelen beter bij de overheid kon plaatsvinden.


Het zijn altijd de arme schapen die de klappen krijgen

Waar zes agenten per incident de huiskamers binnenstormden en de arme schapen in de leeftijd van baby tot wettelijk meerderjarig uit hun warme nesten rukten. Ja beste wethouders van Nederland, die taak is nu aan u gegund om te gaan meppen. Dat heeft meneer Van Rhijn, onze staatssecretaris voor u bedacht. Ook de bejaarden mag u gaan meppen die nu al geen eten krijgen omdat de thuiszorg overbelast is en meneer van Rhijn ook al aan het meppen is binnen die Thuiszorg waar in termen wordt gedacht van zorg voor 1,3 uur of 2,9 uur per huishouden, zodat alle thuiszorgers weer worden ontslagen. Ik maakte mij zorgen want mijn mepactiviteiten zouden straks door deze situatie toch wel ernstig worden aangetast. En zin om werkeloos te worden heb ik niet. Vannacht belde ik de wethouders op omdat hun vrouwen hadden verteld dat zij gebroederlijk iedere nacht schapen aan het tellen waren. Zij konden niet slapen van dat gemep en al die onzekerheid terwijl ik daar juist van geniet. Zij waren de tel kwijt geraakt en nadat zij 250 schapen hadden gehuurd die langs de Dwarswetering waren geparkeerd ben ik daar naartoe gegaan en zag ze daar op een groot luchtbed liggen. Jef en Michiel gebroederlijk naast elkaar. Zij telden en telden of het een lieve lust was. Toen Jef bij de 230 was hoorde ik een grote vloek van Michiel. "Er zijn weer schapen gejat! Kan ik weer opnieuw beginnen met tellen!". Ondanks het schrikdraad bleken de schapen zo hoog te kunnen springen dat er af en toe eentje er stiekum vandoor ging. Steevast riep elk schaap: "Ik ben het zat om als gratis grazer te moeten werken. Ik ben geen mantelzorger, buurman of familie, wat denken ze wel!" Ik gaf het schaap groot gelijk en wees hem de weg naar De Bloemerd. "Het gras is daar malser en vitaminerijker", riep ik hem nog na. Binnen een paar seconden verdween het arme beest in het donker richting de toegangsbrug.

Ondanks het schrikdraad bleken de schapen zo hoog te kunnen springen dat er af en toe eentje stiekum vandoor ging...

Elke nacht ging ik even kijken hoe het met de twee zorg-wethouders ging. De wallen onder hun ogen werden steeds groter en met lijkwitte gezichten en grote ogen telden ze maar door. Van verre hoorde ik al 186, 187, 188... een vloek... 1, 2... En ondanks het vele tellen konden zij de slaap maar niet vatten. Hun uitputting was nabij en ik besloot 112 te bellen. Ik riep zal ik 112 bellen, Nee, schreeuwde Jef, ik zit op 211. Nee zei Michiel ik zat al op 214. Potver, weer 3 schapen gejat. Ik zag de wanhoop in hun ogen en concludeerde dat zij elk moment in konden storten. Ik mepte ze allebei tegen het hoofd en met een doffe klap vielen ze op het grote luchtbed. Ik belde 112 en kreeg te horen dat ik de dokterstelefoon maar moest bellen omdat de benzine op was wegens de bezuinigingen. De arme schapen lagen geduldig op het inmiddels kale grasveldje en af en toe zag ik er weer eentje richting De Bloemerd huppelen. Jef en Michiel waren inmiddels door de klap in een stevige slaap geraakt en snurkten als Canadese houthakkers. Plots begon Jef in zijn slaap te praten en mompelde: " Hij graait en graait en wij kunnen de klappen opvangen. Die arme schapen betalen het gelag". Ook Michiel aangespoord door Jef begon te mompelen en binnen een minuut schreeuwde hij het uit:"Dit kan zo niet langer, bejaarden zullen sterven, gehandicapten zullen verpauperen omdat wij het financieel op lokaal niveau niet rond zullen krijgen. De OZB zal verdubbelen, er komt een tol op de Engelendaal en op alle toegangswegen van Leiderdorp. Elk vliegtuig dat boven ons grondgebied zal vliegen gaat precario betalen, De Houtkamp zal worden bebouwd zoals ieder leeg plekje in het dorp en het gemeentehuis zal weer worden afgebroken, omdat we een kantoor in het Leidse stadhuis zullen krijgen. Ach al die arme schapen zullen het gelag betalen."


Hij graait en graait en wij kunnen de klappen opvangen

Op het voetpad naast de wetering zag ik uit de richting Leiden een kalende man op me toekomen met aan zijn hand een fiets. Eerst dacht ik dat een afgezant van de dokterstelefoon arriveerde maar hij had een rugzak en een stok bij zich. Hij zette zijn fiets tegen een boompje en haalde uit de rugzak een schaapsherderskostuum. Hij verkleedde zich en sprong over het hek. Bij het luchtbed aangekomen maakte hij Jef en Michiel wakker. Tikte met zijn stok op hun konten en riep: "Naar huis jullie, ga slapen, ik ben jullie herder en alles zal goedkomen." Ik stapte op hem af en vroeg of hij de baas was van al die arme schapen. "Nee", zei hij "maar ik kan hun lot wel veranderen en ook die van de wethouders. Alleen dat is me dat nog steeds niet gelukt. Ik probeer van alles maar niets lukt me en daar heb ik ook slapeloze nachten van." Ik kreeg medelijden met de man, maar voor mij viel er niets meer te meppen dus ik nam afscheid van hem en ging naar huis. Onderweg puzzelde ik me rot, ik ken die kerel, ik ken die kerel. Ik gaf het op en eenmaal thuis gekomen zette ik nog even het late nieuws aan. Ik zag de herhaling van Pauw en zag een kalende man die zich continu verdedigde hoe zijn PvdA de afgelopen jaren had gefaald en de arme schapen in de armen van de wolf had gedreven...


Ach al die arme schapen zullen het gelag betalen


Stef Bos - Arme Schapen

De kudde loopt te grazen
Geen vuiltje aan de lucht
Ze vullen traag hun magen
Tot het daglicht vlucht

De herder is verdwenen
Voor even of voorgoed
Er is niemand die de weg wijst
Er is niemand die ze hoedt

Arme schapen
Hoor ze blaten
Zo verschrikkelijk alleen
Arme schapen
Alleen gelaten

Arme schapen
Hoor ze blaten
Met z'n allen zo alleen
Arme schapen
Je hoort ze vragen
Voor wie, voor wat, waarom,
Waardoor, waarvoor, waarheen

Ze kijken naar de hemel
Genageld aan de grond
Ze wachten op een wonder
Dat niet komt

Geen herder te bekennen
Opgegaan in rook
Alleen het bange voorgevoel
Gaat met ze op de loop

Ze horen in gedachten
De wolven in het bos
Al is het een illusie
Het laat ze niet meer los

Niemand in de kudde
Die de ander nog vertrouwt
Kijk, ze verstoten
Wat vreemd is en oud

Het zijn arme schapen
Hoor ze blaten
Zo verschrikkelijk alleen
Arme schapen
Alleen gelaten
Arme schapen
Hoor ze blaten
Met z'n allen zo alleen
Arme schapen
Je hoort ze vragen
Voor wie, voor wat, waarom,
Waardoor, waarvoor, waarheen

Eddie de Mepper
(29-10-2014)

Hugo gaat voor Leiderdorp

Hugo gaat hoge ogen gooien is mijn voorspelling. Tijdens het verkiezingsdebat deed hij het goed, maar ook daar was nog duidelijk te merken dat zijn roots nog in het VVD legioen lagen. Hugo was kalm, Hugo was rustig en kon hij vroeger nog weleens als een ongeleid projectiel ageren, nee in deze nieuwe ronde verkiezingen is Hugo verstandiger geworden. Uiteindelijk heeft een raadslidmaatschap ook zo zijn voordelen. Hij kan zijn VVD steunen maar ook laten vallen. Zijn “opponent” van de VVD was drukker, rumoeriger en vooral wilde deze voorman van de rechterkant het bij het publiek erin schreeuwen waarom de VVD zo goed was en goed had gehandeld tijdens de afgelopen raadsperiode. Een soort tweede Eddie de Mepper, zijn slaande bewegingen zeiden mij genoeg. Het betekende wel dat Hugo zijn mepperstatus is kwijt geraakt aan zijn roots.


Hugo is zijn mepperstatus kwijt geraakt aan zijn roots maar blijft de VVD steunen


Over de miljarden kosten in de thuiszorg en andere WMO aangelegenheden hoorden we niet zoveel. Waarschijnlijk omdat de raadsleden deze raketaanval van de Overheid ook nog niet hadden begrepen. Niemand wist te voorspellen of de OZB omhoog zou gaan of niet, of dat het zwembad misschien dicht moest om de thuiszorg te kunnen betalen. Maar die supermarkt bij het zwembad komt er wel heeft de VVD ons beloofd.

Ook hebben we de discussie over de Boterhuispolder gemist terwijl Radio 1 uitgebreid verslag deed over deze mooie polder. In de Boterhuispolder ligt toch een gloednieuw fietspad met voorzieningen waar veel bezoekers doorheen gaan crossen. Kan dat kwaad voor de rust? Vogels vliegen weg in het broedseizoen als fietsers komen, ook uiteraard als er een maaier of roeiclub langskomt. Dus van het 1 komt weer het ander. Recreatie er nog bij, dus waarom niet nog meer verloedering? Tot slot gaan we gewoon TOCH huizen bouwen daar in de toekomst. Mark my words. Die 2,5 miljoen euro die nu is geinvesteerd in de Boterhuispolder is niet weggegooid. Met de infrastructuur is nu al mooi een aanvang gemaakt uit een ander (milieu)potje. De Doespolder was ook eerst beschermd gebied, bepaald in laatste instantie door de Raad van State. Er mocht geen paaltje in de grond worden geslagen. Rechtszekerheid? En de grote zwijger was zoals ook in deze discussie de voortrekker van GroenLinks.


Wellicht dat GroenLinks gaat voor een landschapmonument om de politieke plooitjes glad te strijken.


Eddie de Mepper
(17-03-2014)

Reactie van Eddie de Mepper

Lees ook de ingezonden brief
van wethouder De Klier uit 't Gooi

Beste Wethouder

Het klopt dat ik u iedere morgen stiekum zie gluren vanuit uw riante wethouderskamer op de 1e verdieping in Bussum.

Een kamer die vol hangt met stukken van Jan des Bouvrie uit uw buurgemeente. Ook staan in uw boekenkast en op uw bureau veel Senseo apparaten. Wat u niet wist is dat uw voorganger al deze apparaten bij mij al had gekocht toen de mensen nog sociaal en oprecht waren. U gebruikt die apparaten alleen nog maar om de toch al vette buiken van uzelf en uw ambtenaren aan te vullen. Dat u over die stakkers heen laat stappen, iedere morgen, zegt al genoeg. U moest zich dood schamen. Ik heb 3 Senseo-apparaten op het parkeerplein voor het gemeentehuis aangesloten staan en de drie stopcontacten uit eigen zak laten aanleggen. Van Brussel mocht ik de stroom aftappen die jullie gebruiken voor die vervelende parkeermeters en bewakingscamera's en koffiepads krijgen wij van de Voedselbank uit Weesp.

Maar goed, ik wilde u vorige week even spreken of u niet de broodjes zalm voor die arme sloebers uit het gemeentefonds kon betalen, maar u bleek afwezig te zijn. Ik heb eens wat in uw kantoor rondgesnuffeld en foto's gemaakt van uw luxueuze werkomgeving. Samen met mijn begeleiders uit Bulgarije zijn we achterover gevallen van verbazing en machteloze woede. Als u nagaat dat ik iedere week met 23 Bulgaren, 15 Roemenen, 2 Syriërs, 3 Oegandezen en 1 Oekraîner de voedselbank afstroop en daar aan netto opbrengsten amper het dagelijkse budget van het koffiezuipend personeel, inclusief uzelf kan bemachtigen. Ja dan is het huilen. Overigens, binnenkort komen ook de uitkeringen eraan voor de mensen die ik hun hoofd boven water houd. Ik heb ze allemaal aangesteld als Senseo-verkoper en zij staan nu op de loonlijst bij mij.

Zodra de wettelijke termijnen zijn gehaald ziet u ze allemaal opnieuw bij u op de stoep staan voor een uitkering. Ik heb Bram Moszkowicz, die tegenwoordig ook alles aanpakt, al bereid gevonden als juridisch adviseur hen terzijde te staan. Dus houdt uw hart maar vast, want aan dat luxueuze leventje van u daarboven op de 1e verdieping komt ook gauw een einde. Tot slot wil ik u nog berichten dat wij nog heel veel andere zaken in uw bureauladen hebben gevonden die niet veel goeds voorspellen.

met vriendelijke groet

Eddie de Mepper
(02-02-2014)


De kamer van B&W in Bussum


Iedere dag luncht het College bij Paul Fagel


Erotische schilderijen sieren de kamer van wethouder De Klier


Het hele gemeentehuis is ingericht door Jan des Bouvrie


Voedselbonnen voor Leiderdorp

Misschien kent u mij nog wel. Eddie Baantjerij alias Eddie de Mepper en nog meer van dat soort bijnamen die mij de eeuwige roem hebben gegeven. Het waren niet alleen de namen maar ook mijn uitgekiende voorspellingen en het mandaat dat ik verkreeg van diverse kabinetten die veel bestuurders de stuipen op het lijf hebben gejaagd.

Ook het laatste kabinet waaronder wij nu gebukt gaan trapte erin en verleende mij als een ware James Bond de 007 status. Ik mocht meppen wie en waar ik maar wilde. De felbegeerde License to Strike and Smash (LSS) viel mij ten deel.

Alleen een periode mocht het niet meer op Belgisch grondgebied waar ik burgemeester was en de gemeenteraad mij zwart op wit benoemde tot erelid van het Rampencomité nadat ik jaren in de Belgische klei had staan wroeten om droge voeten te houden voor iedere ingezetene. Deze benijdenswaardige eretitel kreeg ik ook omdat ik Leiderdorp heb bijgestaan in moeilijke tijden zoals tijdens de Baanderij affaire en de tijd dat ik op het "Samsonveldje" paarden in een praatgroep wist te krijgen, zodat ik ongemoeid een hennepkwekerij in de tuinen van de aangenzende villa's kon beginnen. Leiderdorp blijf ik helpen omdat deze gemeente een speciaal plekje in mijn hart heeft maar vooral agrarisch van oorsprong is. Eerder had ik de gemeente op stelten gezet om bij ieder wissewasje een feest te bedenken. De gemeente moest een feestgemeente worden en dat hebben ze geweten. Iedere week vloeide het bier en de wijn over het dorpsplein tot aan de Hollandsche Tuyn toe. Het was feest, iedere week was het Koninginnedag.

Nog heden ten dage worden inwoners van de gemeenten Merchtem en Leiderdorp behandeld in speciale afkickklinieken. Zelfs Brussel moest bijspringen om de gemaakte kosten te vergoeden. Begrijpelijk dat ook de Europese Commissie dit ter ore kwam en mij tot beste burgemeester van Europa verkoos om van mij af te komen. Door mij een nieuwe functie aan te bieden kon ik de ambtsketting overdragen aan mijn opvolger en zelf verkreeg ik een nieuwe status. Ik mocht nu in heel Europa gaan meppen waar ik wilde. Ik heb daar lang over nagedacht en snode plannen uitgebroed. Het meppen mocht niet meer liberaal zijn, besloot ik, maar vooral sociaal moest er gemept worden. Ik dacht natuurlijk eerst aan Leiderdorp omdat dit altijd mijn ideale pilot-gemeente was. Bovendien kwamen de gemeenteraadsverkiezingen er aan en natuurlijk wilde ik daar graag een steentje aan bijdragen. Ik oefende in Muiden, Hilversum, Bussum en Weesp. Aan de noordzijde van het Gooise Rijk waar rijk en arm door elkaar wonen en door de media worden misbruikt om aan heel Nederland te laten zien hoe goed de rijken voor de armen zorgen. Een ideale plek om al die huichelachtige bestuurders en ambtenaren die als trawanten meeheulden eens aan te pakken. Ik mepte en 'smashte" waar ik kon. In de buurt van Muiden kwam ik ook nog een Wimbledon winnaar tegen die mij de ene "ace" na de andere aanleerde. Zijn vrouw mepte rustig mee en begon zelfs boeken te schrijven na haar Playboy carriere. "How to play an ace in space", noemde ze het eerste boek en ging het pad van de charity op in Medialand. De discrepantie en onwaarheden in het "Gooische" waren zo vervelend geworden dat ik voor twee verrekte armen in het Tergooi ziekenhuis in Blaricum werd behandeld. "Je hebt weer teveel gemept Eddie", snauwde de orthopedisch chirurg me toe nadat ik uit het gemeentehuis van Bussum was gegooid. Ook het aantal camera's op de weg naar het Hilversumse gemeentehuis werd tijdens mijn verblijf in het Gooise verdubbeld. Dudok scheen zich in zijn graf te hebben omgedraaid. Hij moest toezien dat zijn bouwwerken werden verkracht door die smerige camera's. Maar het was niet voor niets, zodra ik de entree van het gemeentehuis naderde stonden er al zes ME-ers met wapenstok en schild voor de deur. Op mijn auto waarin de armlastigen werden vervoerd prijkte al een bekeuring voordat ik ‘m op de invalidenplaats had geparkeerd.


In het Gooise weten ze wel raad met armlastigen


Gelukkig wisten ze niet dat alles door Brussel werd betaald en de mannen van de ME keken helemaal beteuterd toen ik de accreditatie en Licence to Strike and Smash (LSS) liet zien.

Dus in het voorbij lopen gaf ik ze allemaal, stuk voor stuk, een tik midden in het gezicht zonder dat ze terug mochten slaan. Op de trap gekomen draaide ik me dan om en riep: "Foei ! Dat jullie de armlastigen in het Gooi zo behandelen. Schaam je en nu wegwezen!" Het was altijd aandoenlijk om zo een groep stevig gebouwde kerels met gebogen hoofd het busje in zien te kruipen en met grote spoed te zien vertrekken.

Na diverse proefprojekten en veel gemep in diverse Gooise gemeenten wist ik het zeker. Het Strike and Smash beleid moest uitgebouwd gaan worden. Nederland moest weer te eten gaan krijgen in deze vervalste crisis. De banken moeten worden uitgehongerd, evenzo de bestuurders en hun trawanten. "Maar moet het volk dan de macht krijgen?" vroeg een sloeber mij in de protestantse Sint-Laurens Kerk van Weesp waar voedselpakketten werden uitgedeeld. Een kerknaam waaruit bleek dat die kerk van de katholieken moest zijn gejat.

"Welnee", zei ik, "we gaan terug jatten en terug meppen, te beginnen met deze kerk. Die is nu weer van ons. We beginnen weer een geloofsstrijd en ik verheug me op de tijden van de gebroeders De Witt. We gaan voedselbonnen gratis verstrekken en de bestuurders straffen voor hun wandaden. We gaan net zo lang door totdat een ieder recht heeft op een volle AH winkelwagen inclusief de hamsters. Pak de vlaggen, we vertrekken naar Leiderdorp om daar de verkiezingen bij te wonen en de partijen te overtuigen en ze in te lichten hoe het gezag te kunnen winnen, mits ze voor het voedselbonnenbeleid kiezen. Als hen dat niet lukt zullen wij ze helpen met meppen en op de barricade gaan staan! Eén ding is zeker. Net zoals we hier in Weesp voor elkaar hebben gekregen gaan ook straks alle inwoners van Leiderdorp, beneden modaal, gratis voedselbonnen krijgen. Elke politieke partij die weigert hier aan mee te doen zal zelf worden gemept tot het moment dat de orthopedisch chirurg ons maant te stoppen om te beamen dat zijn jaaromzet weer is gehaald."

Eddie de Mepper (26-01-2014)
Advertentie
Niets van deze website mag worden gekopieerd, gedupliceerd, gemirrord, vertaald, aangepast of verspreid zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de hoofdredacteur van De Leiderdorper, wie dat dan ook moge zijn.

© 2002-2018 HMM Productions (Webdesign)